محمود بخشی موخر، هنرمند جوان ایرانی که به عنوان برگزیده جایزه هنر معاصر ˝جادوی ایران˝ شناخته می شود؛ قصد دارد که آثار جدید خود را در نمایشگاهی انفرادی اوایل سال آینده در تهران به نمایشگاه بگذارد.
محمود بخشی گفت: دقیقا یادم نمیآید که این نمایشگاه چنذمین نمایشگاه من است؛چون من هیچ وقت نمایشگاههایم را نمیشمارم اما فکر میکنم شش نمایشگاه داخلی مستقل و چند خارجی داشتهام و درچند نمایشگاه گروهی هم شرکت کردهام.
وی درباره آثاری که در نمایشگاه آیندهاش به نمایش خواهد گذاشت گفت: من به تازگی اجرای دو ایده را به طور همزمان آغاز خواهم کرد و در طول اجرا ممکن است حتی مسیر نمایشگاهم تغییر کند اما این دو پروژه شامل ویدئو، عکس و مجسمه است.
محمود بخشی درنمایشگاههایش ارائه آثارش را تنها به یک مدیا مختص نمیکند و در برخی از نمایشگاههای او به طور همزمان شاهد نمایش طراحیها، مجسمه، فیلم و اینستالیشن هستیم.
این هنرمند افزود: من هیچ وقت تصمیم نمیگیرم که درنمایشگاه بعدیام، چه اتفاقی بیقتد نم نم کارهایم را انجام میدهم و بعد کارهایم را نمایش میدهم.دلیل خاصی هم برایم وجود ندارد که از چه امکاناتی برای ارائه اثر هنری استفاده کنم. هر چیزی که قابلیت این را داشته باشد که بتوانم پیام را به وسیله آن برسانم از آن استفاده میکنم.
در نمایشگاه های محمود بخشی موتیف هایی به طور پیوسته تکرار میشوند؛ همچون علائم راهنمایی ورانندگی و حتی تکرار یک ریتم در ویوئوهایی که به نمایش میگذارد؛ او در این خصوص میگوید: دقیقا همین طوراست من درکارهایم به نوعی ایده تکرار شدگی را دنبال میکنم و نمیدانم این موضوع تا چه زمانی درکارهایم خودش را نشان خواهد داد. مثلا ردپای این تکرار را میتوانید برکارهای گرافیکی که برروی بسته های سیگاری که در نمایشگاه پیشین ام نقش بسته اند را دنبال کنید
بخش درتمام نمایشگاه هایی که تاکنون در داخل و خارج از کشور برپا کرده است ؛ روی موضوعات معاصرکه مفهمومی اجتماعی را با خود دارد کار میکنند او در نمایشگاه آیندهاش نیز این دغدغه را همچنان دنبال خواهد کرد؛ او میگوید: من هنرمندی هستم که نسبت به مسائل و اتفاقاتات پیرامونم واکنش هنری نشان میدهم مثلا من در شمار نسلی هستم که جنگ را ازنزدیک تجربه کردم درتهران ماندم، واین موضوع برای نسل من خیلی بزرگ است چون کل زندگی ما را تحت شعاع قرارداد. همان طورکه میدانید هنر یک جامعه ازمحیط تاثیرمیپذیرد، هنر من هم به نوعی رنگ و بوی جنگ را به خود را گرفت. البته من هیچ وقت چنین تصمیمی نگرفتم که جنگ در آثارم وجود داشته باشد یا نه.چون معتقدم که یک هنرمند نباید استراتژی داشته باشد، هرچند که این سال ها، خیلی ازهنرمندان اعلام استراتژی کرده اند.
بخشی درباره ارائه یک مجسمه اش درنمایشگاه گروهی پاریس گفت: در این نمایشگاه گروهی که ماه آینده ازسویropac برگزار میشود من یک مجسمه از کارهای اخیرم را به نمایش خواهم گذاشت.
با اینکه محمود بخشی دردانشگاه مجسمه سازی خوانده است اما بخش عمده آثارش چیدمان است او در این خصوص میگوید: من چنین نظری ندارم. من حتی گرافیک را هم مجسمه میبینم.به نظرمن این تقکر جذمی و اشتباهی است که ما انتظار داشته باشیم کسی که مجسمه سازی خوانده یا مجسمه ساز است، اینستالیشن نتواند کار بکند. من خودم را همچنان یک مجسمه ساز میدانم ولی بی شک نوع برخورد من با مجسمه سازی تغییر کرده است و ابعاد کارهایم فرق کرده است. البته اگربا همان نوع نگاه کلاسیک و حتی آکادمیکی که مجسمه را فقط کارها فیگوراتیو میدانند، بخواهیم به کارهای من نگاه کنیم، طبعا کارهایم را نمیتوانیم مجسمه بدانیم.
وی افزود: به نظرمن مجسمه سازی تعریف مشخصی ندارد و من اصلا مرزبندی برای هنررا قبول ندارم. علاوه بر آن مجسمهسازی امروز اصلا آن چیزی نیست که در دانشگاه های ما تدریس میشود و جامعه هنری ما از آن تلقی دارد. متاسفانه دربیشتر موارد تلقی که ازمجسمه سازی درایران وجود دارد ازسال 1800 فراتر نمیرود و این اصلا خوب نیست.
وی درباره بازار فروش آثارهنری درایران گفت: به نظرمن آثارهنری در ایران بازارخودش را پیدا کرده است و کسانی که هنر را دوست دارند، طبعا اثرهنری هم میخرند اما این بازار میانه ای با کارهای من ندارد چون ابعاد کارهای من خیلی بزرگ هستند. کارهایم دکوراتیو وقشنگ هم نیستند. ازاین رو نباید انتظار داشته باشیم که آثار من برای کسانی که با ذهنیت کلاسیک به سراغ آثار هنری میروند، مقبولیت داشته باشد.
بخشی ادامه داد: متاسفانه شیوه فروش و قیمت گذاری آثار هنری در ایران با بازار جهانی هنر متفاوت است؛ در بینال ونیز هم اثر هنری به فروش میرسد اما مثل ایران به این شکل نیست که قیمت اثر هنری همچون قیمت ساندویچ در منو رستوران ذکر شود؛ هر کسی که خواستار خرید اثر هنری باشد با مراجعه به نمایشگاه گردان درباره قیمت یک اثر وارد گفت وگو و معامله میشود اما در ایران فروش آثار هنری وجه خوشایندی ندارد.
محمود بخشی موخریکی ازمجسمه سازان جوان ایرانی است که درسال های گذشته آثارش درسطح بین الملی نیز شناخته شده اند دریافت نخستین جایزه "افسون ایرانی" ازکالج لندن، برگزاری نمایشگاه درگالری ساچی و شرکت درچند دوره حراج کریستی خود دلیلی براین ادعاست.
او متولد 1355 تهران ودانش آموخته گرافیک، هنرستان تجسمیو مجسمه سازی دانشگاه هنرهای زیبا است. وی در آثار خود ازمفاهیمیچون ملی گرایی، شهادت، آزادی، هرج و مرج و آلودگی هوا بهره برده است. یکی از آثار او متشکل ازچهار پرچم ایران است که از نقاط مختلف شهرتهران جمعآوری شده است.
|