احمد نادعلیان معتقد است: ریکاردو زیپولی ایتالیائی یک شاعر عکاس است و عکس‌هایش اغلب تنهائی را نشان می‌دهند و چشم اندازهائی را که او می‌بیند، بیکرانی و سرمدی بودن طبیعت را نمایان می‌کند.

این هنرمند محیطی درباره حضور «ریکاردو زیپولی» و خانواده‌اش در هنرمندسرای جزیره هرمزگفت: ریکاردو زیپولی نمایشگاه‌های متعددی را در کارنامه خود دارد و پژوهشگری است که سالیان بسیاری را در زمینه ادبیات ایرانی کار کرده و مطالب بسیاری از آثار ایشان منشر شده‌ است.

او با اشاره به دیگر ویژگی‌ عکس‌های زیپولی عنوان کرد: ریکاردو زیپولی ایتالیائی یک شاعر عکاس است و عکس‌هایش اغلب تنهائی را نشان می‌دهند. چشم اندازهائی را که او می‌بیند، بیکرانی و سرمدی بودن طبیعت را نشان می‌دهد و از این جهت ریکاردو اجزا و مسائل روزمره را کمتر می‌بیند و برعکس طبیعتی که او می‌بیند فراخ است و در گذشته وجود داشته و از دید او پنهان نمانده است و شاید در آینده آن را از دست بدهیم.

نادعلیان ادامه داد: انسان امروزی ذرات طبیعت را به میزان زیادی می‌شناسد و این جزء نگری ما را از کل غافل کرده است، در حالیکه راه دیگری نیز هست و اگر از زمین دور شویم بی‌کرانی آن را می‌بینیم.

این هنرمند محیطی با اشاره به دلایل سفر این عکاس ایتالیایی به هزمز و اهمیت آن توضیح داد: ریکاردو زیپولی ساکن ونیز است و روزگاری ونیز و هرمز هر دو مکان‌های تجاری مهمی بودند.به طوریکه مارکوپولو در سال‌های ۱۲۷۲و۱۲۹۳ میلادی با دیدن بندر هرمز ، از خرید و فروش جواهرات ایران عاج و ابریشم هند و چین و مروارید بحرین در بازارهای این بندر خبر داد.

نادعلیان گفت: امروزه ونیز یک مکان فرهنگی و گردشگری مهم است در حالیکه روزگار با هرمز همراه نیست و این جزیره به دست فراموشی سپرده شده است.

او تصریح کرد: پیش از اینکه از آقای زیپولی سئوال کنیم که چرا هرمز و هنرمندسرای ما را برای نمایش عکس‌هایشان انتخاب کرده است، فکر می‌کردیم که شاید هر دو با آب اقیانوس محاصره شده‌اند و شاید هردو کوچه‌های باریک دارند و تردد ماشین در کوچه‌های سنتی آنها مقدور نیست، اما بعدها فهمیدم که آقای زیپولی دوست دارند میهمان ما باشند و در مسیری که حرکت می‌کنیم پشتیبانی‌مان کند.

این هنرمند نقاش با اشاره به یکی از ایمیل‌های زیپولی درباره دلایل حضورش در جزیره هرمز گفت: ایشان برای ما نوشتند که خیلی دوست دارد در کار عالی و مهمی که در هرمز انجام می‌شود به کمک‌مان بیاید. به طوریکه حتی همیشه در درس‌هایس در دانشگاه نیز این تجربه‌ها را وصف می‌کند.

نادعلیان خاطر نشان کرد: پس از پیشنهاد آقای زیپولی برای سفر، درباره شرایط اسکان و نمایشگاه در هنرمندسرا برای ایشان نوشتم و گفتم که محیطی که در آن زندگی می‌کنیم محقر است اما او در پاسخ نوشتند که خانواده ایشان شیوه‌ای درویش گونه دارند و به آنچه که در سایت ما دیده‌اند، عشق می‌ورزند. او همچنین نوشته است مطمئن است تجربه‌ای عالی خواهند داشت و آرزو داریم که میزبان شایسته‌ای برایش باشیم.

 چهلمین جشنواره هنر محیطی آذر ماه امسال در حالی به صورت غیرمتمرکز در هرمز برگزار شد که ریکاردو زیپولی مجموعه‌ای از آثارش را با عنوان «یک خلیج ، یک تنگه و یک دریا» در هنرمندسرای هرمز به روی دیوار ‌برد.

این آثار در فاصله سال‌های 1975 تا 1995 عکاسی شده است و 36 قطعه عکس از بندر عباس، چابهار، جزیره هرمز و قشم را دربر می‌گیرد.

این نمایشگاه که با حمایت دپارتمان مطالعات آسیائی و شمال آفریقای دانشگاه کافوسکاری (Ca’ Foscari) ونیز در ایتالیا برگزار می‌شود، تا 28 فروردین 1392 ادامه خواهد داشت.