 کتابهای «اعتراف من» با ترجمهی سعید فیروزآبادی و «چه باید کرد؟!» با ترجمهی مهدی سمسار از سوی نشر جامی به چاپ رسیدهاند.
کتاب «اعتراف من» تولستوی در حوزهی فلسفه و تفکر فلسفی است. این کتاب نخستینبار در سال 86 منتشر شد و به گفتهی مترجم، کتاب از سوی ارشاد خریداری شد و در بازار توزیع نشد، ولی اخیرا با ویراستی دیگر از سوی نشر یادشده چاپ و عرضه شده است.
کتاب «اعراف من» بازتاب دغدغههای فلسفی تولستوی است؛ او در میانسالی بر اثر خوابی که میبیند، دچار یأس و ناامیدی مفرطی میشود. چندین سال از عمرش را به تفکر دربارهی سؤالهای بنیادی میگذراند؛ سؤالهایی مثل ما برای چه آفریده شدهایم؟! به کجا میرویم؟! چرا مینویسم و چه چیزهایی باعث خوشحالی ما میشود؟! او در این چند سال که حدود یک دهه طول میکشد، دربارهی ادیان و مذاهب مختلف تحقیق میکند و کتابهای آنها را میخواند. دست آخر به این نکته پی میبرد که ساده زندگی کند و ذهن ساده دهقانان و روستاییان از ذهن پیچده فلاسفه و متفکران صادقانهتر است. برای همین در سالهای 50سالگی به بعد تحت تأثیر این گرایش به اخلاق و موعظهگری رو میآورد و به معلم روسیه تبدیل میشود. او در این سالها سعی میکند با آموزش به طبقات مختلف جامعه روسیه، آنها را آگاه کند و تغییرات بنیادی در آنها ایجاد کند. تولستوی به خاطر انتقاد از کلیسای ارتدوکس روسیه در این کتابش با انتقادهای زیادی مواجه شد و کتابش برای سالها اجازه انتشار پیدا نکرد. آلمان اولین جایی بود که «اعتراف من» را منتشر کرد.
همچنین اخیرا کتاب «چه باید کرد؟!» از این نویسنده با ترجمهی مهدی سمسار منتشر شده است. از این اثر تولستوی به عنوان یکی از آثار برجسته و ژرف وی یاد میشود.
در معرفی این کتاب عنوان شده است: تولستوی در این کتاب با جملههایی ساده و روان، یکی از دشوارترین موضوعهای جامعهاش، یعنی وضع دلخراش یک طبقه از مردم را به تصویر میکشد و با صراحت و واقعبینی، علل بدبختی، فقر و فلاکت مردمی تشریح میشود که در خلقت با دیگران فرقی ندارند؛ اما از همه چیز محروم هستند. این کتاب مظهر نوعدوستی و علاقه بینظیر تولستوی به مردم است و رنجی که بر نویسنده از مشاهده بینوایان جامعه دست داده، چنان روحش را فشرده و قلب مشتاق و پرصفای او را رنجور و غمگین کرده که بیاختیار شکوه سر میدهد و با همان صراحت و شجاعتی که خاص ذات اوست، به تشریح علل این فساد و بیدادگری میپردازد و جامعه و نظام غلطی را که مسبب این تیرهروزیهاست، محکوم و مطرود میسازد.
لئو نیکلایویچ تولستوی از مطرحترین نویسندگان جهان است و رمانهای «جنگ و صلح» و «آنا کارنینا»ی این نویسنده در شمار آثار بزرگ ادبیات است. از ترجمهی آثار تولستوی به فارسی میتوان به کتابهای «جنگ و صلح» با ترجمههای کاظم انصاری و سروش حبیبی، «آنا کارِنینا» با ترجمههای محمدعلی شیرازی، جواد امیرانی، منوچهر بیگدلی خمسه و سروش حبیبی و «رستاخیز» با ترجمهی محمدعلی شیرازی و... اشاره کرد. |
