وی در این باره افزود: در حالی که اکثر آثار هنرمندان خارجی با قیمت بسیار خوبی به فروش رسید. اما آثار هنرمندان مطرحی مانند آقای مسلمیان و رامین حائری زاده که آثار خوبی هم بودند و حتی مجموعه‌داران بزرگ هم همواره خریدار این آثار بودند امسال هیچ مشتری نداشت.  من نیز بهترین اثرم را در شش سال گذشته به حراج فرستادم و این تنها نظر من نبود بلکه کارشناسان حراج هم معتقد بودند که این بهترین اثری بوده که تا به امروز ارائه داده‌ام. 

 

وکیلی درباره علت این مسئله گفت: با توجه به اینکه مشتری اصلی آثار هنرمندان ایرانی مجموعه داران ایرانی هستند متاسفانه به دلیل شرایط بد اقتصادی و نوسان قیمت دلار سرمایه گذاران ترجیح دادند که در خرید آثار ایرانیان فعلا دست نگه دارند. در این میان هنرمندان ایرانی که آثارشان باقمیت خوبی فروش رفت به این دلیل بود که یا خارج از ایران ساکن هستند یا سال‌های بسیاری خارج از کشور زندگی کرده‌اند و ارتباطات گسترده‌ای پیدا کرده‌اند و مجموعه‌داران خارجی خریدار آثارشان هستند.

 

این هنرمند درباره تاثیر فروش آثار در حراج بر روند کاری هنرمندان در داخل کشور اظهار کرد: بروز این اتفاقات به طور خاص روی یک هنرمند تاثیر چندانی ندارد چرا که هنرمند با یک بار حضور موفق به قدر کافی موقعیت خود را مشخص می‌کند و آثارش در بی‌نال‌ها و نمایشگاه‌ها زیاد به خطر نمی‌افتد اما موضوع اصلی این است که بروز این اتفاقات تاثیر کلی روی روند هنری می‌گذارد.

 

وی در این باره گفت: سال گذشته که ایرانیان در حراج درخشیدند شاهد بازتاب گسترده آن بر نمایشگاه‌های داخلی بودیم. سرمایه گذاران هم ترغیب شدند تا به آثار هنری به عنوان یک سرمایه نگاه کنند و فروش بیشتر شد. حتی بازدید از نمایشگاه‌ها هم بیشتر شده بود. پس طبیعی است که با این اتفاق شاهد افت فروش آثار هنری در نمایشگاه‌ها و بی نال‌های داخلی هم باشیم. 

 

وکیلی با بیان اینکه هنرمندان کشورهای عرب و ترک از طرف تیم‌های سرمایه‌گذار کشورشان با برنامه‌ریزی گسترده مورد حمایت قرار می‌گیرند گفت: اینکه آثار ایرانیان به این شکل به فروش رفته است ربطی به کیفیت کارشان ندارد این مسئله بیشتر به عدم حمایت سرمایه گذاران مربوط است. هنرمندان کشورهای عربی و ترک تیم‌هایی متشکل از هنرمند، کارشناس و سرمایه گذار دارند. در این تیم‌ها سرمایه گذاران متقاعد می‌شوند که می‌توان بر روی آثار هنری سرمایه گذاری کرد. بنابراین بهترین آثار هنرمندان از طریق گروه کارشناسان انتخاب می‌شود و به حراج‌ها می‌فرستند و سرمایه داران هم با بالاترین قیمت ممکن این آثار را خریداری می‌کنند. 

 

وی گفت: طبیعی است که با این کار توجه بسیاری از مجموعه داران خارجی را به خودشان جلب می‌کنند چرا که مجموعه‌داران اروپایی و امریکایی تمام  توجهشان به این است که در خاورمیانه آثار کدام کشور بیشتر استقبال به عمل می‌آید بنابراین آنها هم برای خرید این آثار ترغیب می‌شوند. این در حالیست که در ایران شاهد چنین حمایتی از هنرمندان نیستیم.

 

وکیلی اظهار کرد: هنرمند وظیفه‎اش خلق آثار ارزشمند است نه اینکه هم آثار هنری خلق کند هم با گروه‌های مختلف ارتباط برقرار کند و هم به فروش برساند. متاسفانه هنرمندان ایرانی از چنین حمایت‌هایی همواره محروم بوده اند. هنرمندان ایرانی برخلاف هنرمندان سایر کشورها با چنگ و دندان و زحمت توانسته اند خودشان را در مجامع بین المللی معرفی کنند اما طبیعی است که این کار را نمی‌توانند ادامه دهند و نتیجه اش رکود بیشتر فروش آثار هنرمندان ایرانی در دوره‌های بعدی حراج است.