او ادامه داد: ما گروه نظارت ساختمانی بر دکورها تشکیل داده‌ایم تا ابعاد فنی، مهندسی‌ و نقشه‌های معماری را بررسی کنند اما قبلا این طور نبود؛ هر سریال، طرحی دارد که می‌گوید داستان این است و به این دکورها نیاز دارد؛ چنین نگاهی، نگاه دکوراتیو است و فقط نقش دکوری دارد تا قصه در یک دوره معین اتفاق بیفتد و فیلمبرداری شود. در این نگاه، مهم نبود که چه اتفاقاتی برای دکور می‌افتد و آیا ماندگار می‌شود یا نه. سازمان مسؤولیت را به تهیه‌کننده داده بود و این که بعد از آن برای عناصر دکور و لباس چه اتفاقی می‌افتد مهم نبود‌، چرا که محوریت هدف‌گذاری آنها این بود که کار را به آنتن برسانند. ولی اتفاقی که حالا افتاده، این است که ما در این چرخه ایفای نقش می‌کنیم و می‌گوییم نباید این اتفاق بیفتد.

 

مقدسی تاکید کرد: شهرک، محلی است که بخشی از منابعی که خرج یک سریال می‌شود مثل لباس و آکسسوار باید به این جا برگردد و برای پروژه‌ی بعدی بازیافت شود؛ مثلا «پشت کوه‌های بلند» یک سریال بود که تولید شد. ما سعی می‌کنیم وارد چرخه‌ی تولید این سریال شویم تا اجناسی شامل لوازم صحنه تجهیزات فنی لباس‌، کلاه و وسایلی که برای سریال‌، تولید می‌شود به شهرک سینمایی تحویل داده شوند؛ این اجناس آرشیو می‌شوند و در موارد دیگر از تئاتر و سینما گرفته تا مجموعه‌های تلویزیونی‌، دوباره از آنها استفاده می‌کنیم. پروژه‌های متعدد‌، درون و بیرون سازمان‌ داریم که می‌توانند از آنها استفاده می‌کنند.