نوستالژی کودکان دیروز، شامگاه 5 آبان توسط ارکستر کودکان «ایرانزمین» در «زیر گنبد کبود» خاطرهساز شد.
تالار وحدت بار دیگر میزبان کودکانی شده بود که برای شنیدن نوای سازهای ارکستر کودکان «ایران زمین» به سرپرستی سودابه سالم آمده بودند تا قصههای فراموششده دور را اینبار موزیکال بشنوند.
از طرفی کنسرت «زیر گنبد کبود» فرصتی برای بزرگترها بود تا بار دیگر خاطراتشان را با قصههای «نخودی» و «حسنکچل» از ذهن بگذرانند.
ارکستر بزرگ سودابه سالم ترکیبی از سازهای جهانی چون ویلن، ویلنسل، گیتار و پیانو و سازهای ایرانی چون کمانچه، سنتور و تار بود.
سازهای کوبهای چون دف، تنبک، نقاره و پرکاشن با نوازندگان کم سن وسالش فضای شادتری را بر سالن حکم فرما کرده بود.
اما گروه حرکات موزون و نمایش نیز همگام با موسیقی از قصههای دور روایت میکردند.
«زیر گنبد کبود»قصهی دختری است که به خاطر یک سهلانگاری کودکانه به چنگ غول افتاده است و غول قصه دخترک را مجبور میکند، برایش قصه بگوید.
دخترک کتاب قصه را بر میدارد و قصههایی چون «نمکی»، «حسنکچل»، «نارنج و ترنج» و «نمکی» را برای غول تعریف میکند و ادامه ماجرا به آهنگ و بازی میگذرد تا اینکه دختر قصه از چنگ غول رهایی مییابد.
اما در کنسرت سودابه سالم با همکاری الکا هدایت صندلی خیلی از کودکان ایرانزمین خالی بود تا بیایند و قصههایی را که در آنها پر از رنگ و موسیقی است را بشنوند.
|