داوود شهیدی معتقد است هنر برای این است که انسان‌ها از آن لذت ببرند، ولی لذت بردن فیلسوفان عمیق تراست.او در این باره می گوید: عادت دارم کنار بیاستم و ذهنم را آزاد بگذارم تا با آن تصویر بسازم سپس از آن دور شده و حاصل کارم را تئوریزه کنم. به تئوری و نظریه‌پردازی در هنر به عنوان محور اصلی آن معتقد هستم و اعتقاد دارم که هنرنباید به مسائل اجتماعی بیاویزد بلکه باید برخودش استوار باشد و به جامعه هم نگاه کند، در این صورت به طورطبیعی مسائل اجتماعی و تاریخی هم در آن انعکاس پیدا می کند.

 

شهیدی با شروع فعالیت خود و همکاری با نشریات مختلفی نظیر گلستانه، کیهان کاریکاتور و صفحات فرهنگی روزنامه های مطرح، در نمایشگاه های فردی متعددی در گالری های سیحون، مان هنر نو و ... به ارائه کارهای خود پرداخته است. در قیاس با کارهای گذشته در این آثار حضور بیشتر رنگ و توجه به کیفیت عناصر بصری، جنبه هایی است که بیشتر مشاهده می شود. کاریکاتور های او دیگر مطبوعاتی نبوده بلکه در کنار هنرهای تجسمی قرار می گیرند.

 

داوود شهیدی که در گذشته کارهایش تکنیک‌های ساده‌تری داشته اند، در باره دلیل تکنیک کارهای تازه‌اش که از جمله می‌توان به روی آوردنش به رنگ در کنار رنگ سیاه می‌گوید: رو آوردن من به طرح مرکبی زائیده نیاز گریز ناپذیر من به تنوع و تکامل بود می‌خواستم تکنیک دشوارتر و اعصاب خردکنی را آزمایش کنم و یاد بگیرم.