آلبوم موسیقی «مضراب در مضراب» شامل تکنوازی تار بر اساس قطعات آقاحسینقلی و علی‌اکبر شهنازی از سوی انتشارات «ماهور» منتشر شد.

 تار‌نوازی این آلبوم بر عهده‌ی حامد جوکار بوده است.

داریوش پیرنیاکان در یادداشتی برای این اثر نوشته است: «برداشتن قدم‌های بنیادین در زمینه‌های فرهنگی مستلزم تداوم و ایجاد ارتباط بین حلقه‌های ایجاد شده در مسیر فعالیت‌های ادبی و هنری است. بدون توجه به گذشته و بدون در نظر گرفتن دستاورد گذشتگان و کند و کاو نکردن در آثار آنان، راه نوینی فرا روی دانشجویان و هنرجویان گشوده نخواهد شد.»

در ادامه این یادداشت آمده است: «نگاه ژرف‌اندیشانه و نقادانه همراه با اجرای دقیق آثار استادان گذشته می‌تواند هنرجوی راستین موسیقی را در مسیری متعالی، فارغ از جار و جنجال‌های شهرت‌طلبی و روزمرگی به پیش‌ببرد و بر تارَکِ فرهنگ موسیقی بنشاند.»

پیرنیاکان همچنین نوشته است: «هنرمند راستین کسی است که بتواند گذشته را به حال پیوند دهد و برای مردمان زمان خود کاری نو و ارزنده، و برای آینده میراث ارزشمندی بر جای‌گذارد. مجموعه‌ی پیش روی، تلاشی است از سوی هنرمندی جوان که ارزش کار گذشتگان را پیش چشم دارد و به بازنوازی آن‌ها همت گماشته است. ارزش و ارجمندی کارِ حامد جوکار از دو جهت قابل تأمل است: نخست بازنوازی دو مکتب متفاوت در تارنوازی موسیقی دستگاهی ردیف، یعنی مکتب آقاحسینقلی و مکتب علی‌اکبر شهنازی؛ و دیگر پرهیز از شهرت کاذب و مرعوبِ شیوه‌های غالب و رایج نشدن.»

پیرنیاکان در پایان این یادداشت آورده است: «امید آنکه در آینده این نوازنده‌ی نوجو خود یکی از رهروان و برجستگان تارنوازی به‌شمار رود.»